Toen ik jaren geleden begon met Blije Bietjes, had ik alle tijd om uitgebreid te koken. Ik maakte recepten meerdere keren, fotografeerde elk bord zorgvuldig en kon rustig een hele dag in de keuken doorbrengen.
Toen ik moeder werd, veranderde dat. Niet mijn liefde voor puur eten, maar wel de tijd die ik ervoor had.
Ik heb moeten leren dat gezond eten niet hetzelfde is als perfect eten. Dat een snelle pasta op een drukke woensdag soms precies goed genoeg is. Dat kinderen een hele andere smaak hebben en het niet zo fancy hoeft te doen. En dat niet iedere maaltijd Instagramwaardig hoeft te zijn.
Wat ik heb losgelaten?
- Alles zelf maken.
- Perfecte weekmenu’s.
- Schuldgevoel als het anders loopt dan gepland.
- Het idee dat gezond eten veel tijd moet kosten.
Wat ik heb behouden?
- Koken met echte ingrediënten.
- Zo min mogelijk pakjes en zakjes.
- Bewuste keuzes waar het kan.
- Plezier in eten, maar nog veel belangrijker: rust en gezelligheid aan tafel.
Misschien is dat wel de grootste les die het moederschap mij heeft geleerd: goed genoeg is vaak meer dan genoeg.