Toen ik vroeger een tijd lang in het ziekenhuis heb moeten verblijven was ik nooit te spreken over de warme maaltijden. Per dag kreeg je een formulier waarop je uit verschillende gerechten je maaltijd voor de volgende dag kon bestellen.
Ik kan het me allemaal nog goed voor de geest halen. Aardappelpuree wat op behangplaksel leek, tot snot gekookte broccoli, rauwe andijvie wat inmiddels zo slap als een vaatdoekje was en taaie runderlapjes werden dag in dag uit binnen gereden.
De meeste ziekenhuizen hebben geen eigen keukens meer. De maaltijden worden in grote gaarkeukens een dag van tevoren bereid en vervolgens getransporteerd naar verschillende ziekenhuizen en andere instellingen. Daar staan de maaltijden in warmhouders urenlang te wachten tot gebruik. En daar levert kwaliteit en smaak op in.
Wat wel lekker was waren de soepen. Want een soep kun je prima een dag van te voren bereiden en lang laten pruttelen. Daar krijgt een soep vaak zelfs meer smaak van! Zo herinner ik me nog de maissoep die mij altijd prima smaakte. Geen idee meer wat er precies inzat, wat de laatste keer dat ik deze soep at is ruim 16 jaar geleden. Tijd om dus mijn eigen variant te brouwen.